کم کم داره باورم می شه من کلی آسیب از دوران کودکیم دارم  که باید حلش کنم بیخودی ناراحت میشم هر چند برای خیلیهاشون حتی حق هم داشته باشم دلیلی نداره اینقدر مسائل کوچک رو برای خودم بزرگ کنم اینقدر برای خودم دادگاه تشکیل بدم.و اینقدر خودم رو حساس بدونم باید کمی پوست کلفت تر باشم .باید بیشتر به فکر سلامتی خودم باشم.دو روز خواب درست و حسابی ندارم دیشب ساعت2 نصف شب خوابیدم و ساعت 4 صبح از خواب پریدم و نتونستم تا حدود 6 صبح بخوابم.ساعت 7 هم بیدار شدم بعد از کلی کابوس دیدن.

بازم 9:15 خوابیدم تا 10:15 .هیچ لذتی از خوابهایم نبردم.حتی بعدازظهر هم که خوابیدم اصلا خواب خوبی نداشتم.می ترسم ، می ترسم دیروز هم حتی خواب خوبی نداشتم خواب می دیدم که روی فرش خونه شنا می کنم فکر می کردم توی تصوراتم می تونم تجسم کنم که اینجا کلی آبه و جالبیش این بود که می دونستم آب نیست و فرشه اما چشمامو که می بستم می تونستم شنا کنم.

یه دوستی دارم که می گفت از بس یه مدت به خوابهام اهمیت داده بودم مثه دیوونه ها شده بودم و تصمیم گرفتم دیگه به خوابهام اهمیت ندم

.منم این روزا از خوابهام زیاد خوشم نمیاد یه جورایی کابوسن .می ترسم از خوابیدن و خواب دیدن.

.1

در درون می چه می گذرد؟

نمی دانم!

من طلسم شده ام

و راز شکست این طلسم را نمی دانم..

2.

 با زندگی دشمنی دیرینه دارم

تو کاری می کنی

که از زندگی گریزان باشم

اکنون نمی فھمی چه می گویم!

وقتی که بمیرم،

تازه می فھمی...

. آنتوان دوسنت اگزوپری